.::تــــــــك نـگــــــاه::.

سفر به گرای 270 درجه( نوشته احمد دهقان)

اولین  رمانی که هر چه بیشتر خوندمش  فهمیدم توی این رمان خبری از  دخترو پسرهایی که عاشق میشن و آخرش هم بهم نمی رسند نیست. اگه رمانهای دیگه رو دوست داشتم زود بخونم وبفهمم که آخرش چی میشه این رمان یک ماه خوندنش طول کشیدو بعضی از جمله هاشو چند بار می خوندم  چون احساس می کردم خیلی به واقعیت نزدیکه .

این رمان درباره دوران جنگه. همون دورانی که نسل دیروزی ها به هردری میزنن تا به ما نسل امروزی ها بهفمونند که توی اون دوران چه سختی هایی کشیدند. این کتاب مثل هیچ کدوم از فیلم های دفاع مقدسی که تاحالا دیدم و حرفها یی که درباره جنگ شنیدم نیست.توی اکثر فیلم ها ازرزمنده ها طوری صحبت میشه که آدم احساس میکنه اونا چقدر با ما فرق داشتندو حتما فرشته ای چیزی بودند .

 تو فیلم ها رزمنده ها  یک جورایی زیادی آرمانی جلوه داده میشن و برای همینم هست که نسل امروزی خودش رو خیلی دور از اونا میبینه و نمی تونه درکشون کنه یا حتی بهشون فکر کنه .جنگ و آدم هاش رو اون طوری که بوده برای ما تعریف نکردند. جوونهای رزمنده رو طوری برامون تعریف کردند که انگاراونا جوون نبودند و علاقه ای به زندگی کردن نداشتند  .ولی این طوری نیست لا اقل توی این رمانی که من خوندم رزمنده این طوری نبود .این کتاب نمی خواد مثل بقیه تو توصیف اوضاع و احوال زمان جنگ و خود جنگ اغراق کنه .این کتاب ازهمه جای جنگ میگه از سوسوی فانوس چادرها و بلوغ شدن نوجوون بسیجی تو جبهه و شوخی های رزمنده ها  تا خون و خونریزی وشهید شدن و ترس ، ترسی که هر آدمی وقتی با مرگ روبرو میشه پیدا می کنه ، حتی رزمنده ای که با پای خودش رفته جبهه.

اگر نگاه خوبی به جنگ وآدم های جنگ ندارید ، این کتاب رو بخونید .مطمئنم نظرتون راجع به جنگ تغییر می کنه ودر آخر ممنون از کسی که این کتاب رو به من معرفی کرد .