جامعه شناسان چه می کنند!


بعد از بیست و چند سال، تعدادی از فارغ التحصیلان رشته ی جامعه شناسی که زمانی ورودی سال های 1362 و 63 به دانشگاه تهران بودیم تلاش کردیم همدیگر را بیابیم و گردهمآیی تشکیل بدهیم. چند سال پیش، توانستیم حدود 100 نفرمان را پیدا کنیم و مراسمی در محل دانشکده ی سابق خودمان در حوالی میدان بهارستان پشت سازمان برنامه و بودجه که اینک به همت استاد بزرگوار مردم شناسی مان دکتر روح الامینی به موزه ی تاریخ علوم اجتماعی تبدیل شده بود برگزار کردیم. لحظات زیبا و تکان دهنده ای را تجربه کردیم با دیدارمان بعد از گذشت آن همه سال هنگامی که بر چهره های تک تک مان غبار زمان نشسته بود و بسیاری از ما صاحب همسر و فرزندان بزرگسال شده بودیم. گذشته از مرور خاطرات و شیرینی تجدید دیدارهای مان آنچه برای من جالب بود فهرست بلند بالایی بود از انواع مشاغلی که هر یک از ما بعد از این سالها به آن مشغول شده بودیم. فعالیت های این دوستان اعم از زن و مرد تنوع زیادی داشت، از بیکاری و خانه داری گرفته تا فعالیت هایی در زمینه ی خوانندگی (مختاباد)، حوزه ی فوتبال و فدراسیون آن (صادق درودگر)، برج سازی (کاظمی)، تا تلویزیون (هاشمی، خانم نظری)، سازمان سنجش (احمدی)، تامین اجتماعی (براواندر)، سازمان ملی جوانان (بنی جمالی)، عضو هیات علمی دانشگاههای مختلف ( من، منتظرقائم، فرزادسیر، لطیفی، ذکایی، محمودیان، شکوری، شیانی و ...) و مدیریت در سازمان حمل و نقل و پایانه ها ( بروجردی)، و بسیاری مشاغل دیگر در زمینه ی تدریس، پژوهش، ویراستاری، ترجمه، و غیره. خلاصه این که تنوع بسیار!

امروز داشتم آمار وضعیت فعالیت جامعه شناسان در ایلات متحده را در کتابی * می خواندم فکر کردم بد نیست اینجا نقل اش کنم:

جامعه شناسان در ایالات متحده در سال 2006 به این ترتیب به کار مشغول بوده اند: 75 و نیم درصد شان در کالج ها و دانشگاهها مشغول کارند

7 و یک درصدشان در دولت در مشاغل متنوع

6و دو درصد شان در مشاغل انتفاعی خصوصی

7 و شش درصد شان در سازمانهای خدماتی غیر انتفاعی

3وچهاردرصدشان نیز در مشاغل آزاد خویش فرما به کار مشغولند

* نقل از کتاب Our Social World, Introduction to Sociology, by J. H. Ballantine and K.A. Roberts, Tousands Oaks: Pine Forge Press, 2007, p. 16

به نقل از از زندگی